/ Jeta Shpirtërore / Tregime dhe histori nga jeta tjeter

Tregime dhe histori nga jeta tjeter

Tregime  dhe  histori nga  jeta  tjeter

 

Mjerë ata që bejnë mëkate dhe nuk pendohen…

   Ky  tregim  u  mor  prej  sinaksaristit  të   28  Prillit   dhe  na  tregon  këto:

Gjatë  vitëve  që  jetoi  mbreti  Iraklio  dhe  Nikita  Patrikiu, në  fillim  të  shekullit  të  7, jetonte  në  Kartagjenën  e  Afrikës  së  Veriut  një  ushtar  mbretëror  dhe  meqenëse  në  qytet  ra  sëmundja  e   murtajës, mori   familjen  e  tij  dhe  vajti  në  një  vend  jashtë  qytetit  për  të  shpëtuar  nga  vdekja  e  sigurtë.  Atje  djalli  e  shtyu  në  mëkat  trupor  dhe  fjeti  me  gruan  e  bujkut  të  tij.  Pas  kësaj  e  zuri  sëmundja  dhe  vdiq.  Tre  orë  pas  varimit  të  tij  filloi  të  bërtasë  prej  varit  të  tij  duke  thenë: « Më  mëshironi».  Kur  hapën  varin   e  gjetën  të  gjallë, por  nuk  mund  të  fliste.  Pas  tre  ditësh  foli  dhe  tha  këto: «Kur  shpirti  im  do  të  dilte  nga  trupi,    shikoja  disa etiopë  të  zinj  dhe  të  tmershëm  në  pamje, të  cilët  m’u  vërsulën.   Pastaj  pashë  dy   të  rinj  shumë  të  pashëm  dhe   m’u  kënaq  shpirti, të  cilët  pasi  më  morën, më  ngjiten  në  qiell.  Gjatë  rrugës  doganat  e  të  zinjve  analizonin   çdo mëkat  timin.  Për  ato  mëkate  që  kisha  bërë  përgjigjeshin  ëngjëjt  që  më  shoqëronin duke  radhitur   si  kundërpeshë  veprat  e  mia  të  mira  që  kisha  bërë.  Para  hyrjes  së  qiellit  takuam  doganën  e  tradhëtisë  bashkëshortore, që  kisha  bërë  para  se  të  vdisnja.  Atje  demonët  më  mundën  dhe  më  zbritën në  thellësitë  më  të  errëta  të  tokës, ku  gjenden  shpirtët  e  mëkatarëve  dhe  provojnë  dhimbje  të   padurueshme, të  cilat  nuk  mund  t’i  tregoj  gjuha  e  njeriut.  

Unë  kur    më  zbritën  atje  qaja  dhe  vajtoja.  Atëherë  u  dukën  përsëri  ata  dy  të  rinjt, të  cilëve   ju  luta  me  lot  në  sy  të  më  japin  pak  kohë  për t’u  penduar.  Atëherë  ata  i  thanë  njeri – tjetrit:  «Je  dakord  me  të,   t’i  japim  pak  kohë  që  të  pendohet  siç  thotë»?  Tjetri  u  pergjigj:»  Po».  Atëherë   e  ngjitën  shpirtin  tim  në  var   ku  ishte  edhe  trupi.   Duke  parë  unë, se  trupi  im  ishte  si  baltë  dhe  llum  nuk  doja  të  hyja  brenda  në  të.  Atëherë  të  rinjt  më  thanë:  « Ka  mundësi  të  pendohesh  nëqoftëse  nuk  do  të  hysh  përsëri  në  trupin  tënd?   Dhe   pastaj  të  luftosh  për  t’u  penduar, sepse  me gjithë  trupin  e  ke bërë  mëkatin  dhe  me  gjithë  trupin  duhet  edhe  ta  shlyesh»  Hyra, pra, brënda  në  trupin  tim    u  ngjalla  përsëri    dhe   fillova  të  bërtas.  

Ata  që  e  dëgjuan  që  bërtiste  nga  vari « Më  mëshironi»  filluan  secili  të  mendohet  për  mëkatet  e  tij.  Pasi  e  panë  kur  erdhi  në  vete,  të  këputur  dhe  plot  me  lotë, i  luteshin  të  hajë, por  ai  nuk  i  dëgjonte  dhe  duke  shkuar  drejt  kishës   ra  në  tokë  dhe  bërtiti  me  zë  të  lart:  « Mjerë, mjerë  ata  që  bëjnë  mëkate  dhe  nuk  pendohen.  I  pret  ferri  i  tmershëm  dhe  gjykimi  i  rreptë».  

Vazhdoi  në  këtë  menyrë  dyzet  ditë  me  kreshmime, agripni dhe  duke  e  rrëfyer  këtë  çudi shumë   të  krishterëve  të  tjerë, të  cilët  kur  e  dëgjonin  menjëherë  kujtonin  mëkatët  e  tyre  dhe  pendoheshin  për  ato,  dhe  duke  parashikuar  vdekjen  e  tij  12  ditë  para, fjeti  me  Zotin.

 

Botuar nga “Kosherja Ortodokse “

 

Tregime  dhe  histori nga  jeta  tjeter

</